Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Zmiany osobowości związane z wiekiem

Motywacja jest jeszcze jednym czynnikiem wpływającym prawdopodobnie na zależność zdolności do uczenia się od wieku. Wpływ tej zmiennej stwierdzono w wielu eksperymentach, brak jest natomiast istotnie empirycznych badań, które wskazywałyby, jak motywacja zmienia się z wiekiem. Można przypuszczać (Thomdike, 1950: McGeoch, 1953), że warunki, w jakich przeprowadza się badania laboratoryjne, bardziej sprzyjają wywołaniu właściwej motywacji u dzieci niż u osób dorosłych. Dzieci w wieku szkolnym przyzwyczajone są do takich sytuacji egzaminacyjnych, w których należy stosować się do instrukcji, a nawet cenią one wysoko stosowane w badaniach wzmocnienia. Osoby dorosłe zajęte pracą zawodową mogą wykazywać brak motywacji do uczenia się czegokolwiek, co nie jest przydatne w wykonywaniu ich zawodu. Można również sądzić, że w przypadku, gdy taka mctywacja istnieje, to wskutek odwyknięcia od sytuacji egzaminacyjnej, osoby starsze gorzej czują się podczas badania, boją się śmieszności i uzyskują słabsze wyniki niż dzieci. Przypuszczenia te, chociaż mogą częściowo wyjaśnić przyczynę spadku zdolności do uczenia się u osób starszych, nie są oparte na badaniach empirycznych. Dla określenia zmian, jakie wywołuje motywacja wraz z przyrostem wieku, konieczne są dalsze badania.

Podobnie można ująć sprawę pewnych zmian osobowości związanych z wiekiem. Wywierają one prawdopodobnie wpływ na proces uczenia się. Nie dysponujemy jednak niemal zupełnie wynikami badań nad tym zagadnieniem. Informacje, które udaje się niekiedy odnaleźć, są bardzo cgólne i słabo udokumentowane. Thomdike porównywał niedbałość osób w wieku 14 lat i powyżej 35 roku życia w toku rozwiązywania zadań o różnym stopniu trudności. Nie stwierdził on różnic między grupami dających się wyjaśnić właśnie cechą niedbałości. W równej mierze dotyczy to rozważań Thomdike’a nad stosunkiem osób starszych i dzieci do tego, co nowe. Hicks i Carr, Gould i Perrm, Heidbreder (McGeoch, 1953) porównując reakcje osób do lat około 20 w toku uczenia się labiryntu oraz w uczeniu się materiału, który wymaga dostrzegania zależności, stwierdzili, że im dziecko jest młodsze, tym mniej zastanawia :się nad sposobem rozwiązywania zadania, przystępuje do jego wykonania bez żadnego planu operacyjnego. Prawdopodobnie z tego też powodu popełnia większą liczbę błędów i uczy się wolniej. Według McGeocha, im dziecko staje się starsze, tym większą rolę w rozwiązywaniu zadania odgrywa analiza, rozpatrzenie sytuacji i plan kolejnych prób. Dziecko, w porównaniu z osobą dorosłą, jest mniej uważne, nie ma nawyku systematycznej pracy, percepcja sytuacji nie jest tak wnikliwa. Te wszystkie czynniki mogą odgrywać dużą rolę w kształtowaniu się interesującej nas zależności, brak jest jednak rzetelnych danych empirycznych, które zweryfikowałyby te przypuszczenia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.