Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Wł. Szewczuk i jego eksperyment

W jednym z licznych eksperymentów dotyczących uczenia się dorosłych Wł. Szewczuk (1959) badał dwie grupy mężczyzn (rolników w wieku od 23 do 30 i od 34 do 41 lat), rozpoczynających kurs dla analfabetów.

Autor zakładał, że podczas nauki pisania i czytania kursiści będą zdobywać wprawę w spostrzeganiu analitycznym, a więc między innymi będą uczyć się wyodrębniać części z całości. Przed rozpoczęciem kursu osoby badane wyszukiwały na dwóch eksponowanych obrazkach przedmiot, który był narysowany na oddzielnej kartce pokazywanej równocześnie z odpowiednim obrazkiem. Po skończonym kursie, tzn. po 7 miesiącach, to samo zadanie wykonywały one rozpoznając dwa inne przedmioty. W grupie składającej się z osób młodszych czas niezbędny dla dokonania wyboru przed rozpoczęciem kursu był dłuższy o 11,3% od czasu zużytego na wykonanie zadania po zakończeniu kursu. W grupie składającej się z osób starszych odpowiednia różnica wynosiła 10,6%. Ta znikoma różnica na korzyść grupy młodszej nie była statystycznie istotna. W innym eksperymencie Szewczuk porównał wielkość transferu występującego u 230 osób dorosłych w wieku od 30 do 40 lat z transferem obserwowanym u 112 dzieci w wieku od 9 do 10 lat. Poszczególne grupy były zróżnicowane pod względem wykształcenia: 136 osób dorosłych i wszystkie dzieci rozpoczynały naukę w zakresie szkoły podstawowej, a 94 osoby dorosłe posiadały średnie wykształcenie. Zgodnie z przyjętym przez autora założeniem, osoby rozpoczynające naukę szkolną posiadały mniejszą wprawę w wyodrębnianiu części z całości niż osoby mające wykształcenie średnie. Wykonanie zadania testowego wymagało od osób badanych właśnie tej umiejętności. Polegało ono bowiem na uważnym oglądaniu rysunku i zakreślaniu miejsc, w których brak było odpowiedniego elementu składowego, oraz podkreśleniu na innym rysunku części niepoprawnie narysowanych. Wyniki uzyskane w grupie osób dorosłych niewykształconych były bardziej zbliżone do wyników otrzymanych w grupie dzieci niż w grupie osób dorosłych posiadających wykształcenie. Interpretując uzyskane dane autor sądzi, że przenoszenie się wprawy z jednej czynności na drugą odgrywa tak wielką rolę w procesie uczenia się, że niweluje różnice wieku. Wnioski są bardzo interesujące i sugerują potrzebę kontynuowania tego typu badań.

W konkluzji należałoby podkreślić, że zreferowane wyniki badań nie upoważniają jeszcze do formułowania wniosków ogólnych na temat zależności między wiekiem a transferem występującym przy kolejnym uczeniu się nowych materiałów. Dla wykrycia tej zależności potrzebne są dalsze badania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.