Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Welford i jego praca

Degeneracja fizjologiczna mechanizmów wzroku, słuchu i koordynacji mięśni prowadzi do obniżenia maksymalnego poziomu wykonania. Spadek tych potencjalnych możliwości staje się widoczny dopiero przy takim zaawansowaniu procesów degeneracyjnych, gdy człowiek nie może wykonywać swych zwykłych obowiązków. Ujawnia się on także wtedy, gdy danej osobie stawia się szczególnie trudne zadania, przy których nawet drobne niedomagania fizjologiczne powodują błędy, opuszczenia lub opóźnienia w wykonaniu. Normalna rozmowa nie wywołuje u starszego człowieka napięcia, bowiem jego zdolności ciągle jeszcze są większe, niż tego wymaga zadanie. Jeżeli jednak eksperymentator przyśpieszy tempo rozmowy, będzie ją prowadził ciszej lub rozszerzy jej temat na informacje bardziej złożone, w zachowaniu się starszego człowieka pojawią się zmiany. Nie nadąża on za tokiem rozmowy, gubi jej wątek, zaczyna źle słyszeć i rozumieć, jego odpowiedzi stają się wolniejsze, a myśli zaczynają się rwać. Zwykła krótka rozmowa i normalnie wykonywane zadania nie wykazują obniżenia możliwości starszego człowieka. Ujawnią je natomiast próby, których wykonanie wymaga od badanego działania niemal na granicy jego możliwości.

Tempo wykonania, które człowiek uważa za dogodne i skuteczne, nazwane jest tempem optymalnym. Staramy się mówić, pisać, kierować samochodem w rytmie optymalnym, tzn. skutecznym i wystarczającym, a jednocześnie nie wyczerpującym. Tempo maksymalne, to tempo wykonania, które człowiek może uzyskać, ale którego już nie potrafi przekroczyć. Jest to górna granica szybkości, z jaką możemy mówić, pisać, kierować wozem. Praca w warunkach wymagających osiągnięcia górnej granicy (lub blisko niej) stwarza napięcia, które powodują zmęczenie, stress, błędy, opuszczenia i wahania w pracy. Wpływ wieku na wydolność fizyczną i intelektualną jest bardziej widoczny w sytuacji, gdy niezbędne jest . maksymalne tempo pracy, większość bowiem codziennych zadań nie stawia takich wymagań, ponieważ leżą one na ogół znacznie poniżej tego maksimum. Zdarza się, iż osiągamy granicę maksymalną (w pracy lub w sporcie), ale czujemy, iż najlepsze jest tempo optymalne, zaś maksymalne należy pozostawiać na sytuacje, które wymagają szczególnego wysiłku, lub gdy chcemy sprawdzić granice naszych możliwości.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.