Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Teoria Tolmana – ciąg dalszy

Tolman przyjął sześć rodzajów uczenia się czyniąc ustępstwa na rzecz poglądów innych teoretyków uczenia się, którzy w tym czasie rozwijali swoje teorie (Freud, Guthrie). Przypuszczał, że w ten sposób uda mu się stworzyć teorię, za pomocą której można będzie precyzyjnie wyjaśnić przynajmniej niektóre formy zachowania się.

Ustosunkowując się do interpretacji uczenia się Tolmana, musimy stwierdzić, że nie jest to teoria odznaczająca się zwartą i logiczną budową. Niewątpliwie wkład tego autora do psychologii uczenia się jest jednak ogromny, zwłaszcza pod względem metodycznym. Wprowadził bowiem do psychologii pojęcie zmiennych pośredniczących jako konstruktów teoretycznych, które do dziś jest z pożytkiem wykorzystywane w próbach formułowania interpretacji formalnych. Tolman zwrócił również uwagę na konieczność odróżniania uczenia się od wykonania, w ten sposób stawiając przed psychologią nowy problem wymagający rozwiązania. Stwierdził także wiele bardzo cennych zależności w zakresie uczenia się, z których część już sygnalizowaliśmy.

Mimo wielkiej pomysłowości i wnikliwości tego badacza oraz pomimo próby włączenia do swej interpretacji poglądów płynących z różnych źródeł nie udało się mu jednak stworzyć nawet teorii obejmującej wszystkie fakty stwierdzone w badaniach laboratoryjnych dotyczących zwierząt. Próbę łączenia poglądów zawartych w interpretacjach poznawczych (S – S) i teoriach koneksjonistycznych (S – R) zapoczątkowaną przez Tol- mana podejmowało również wielu teoretyków uznających za podstawę uczenia się odruchy warunkowe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.