Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

ROZWOJ ZAINTERESOWAŃ U MŁODZIEŻY CZ. II

Poza tymi ogólnymi kierunkami zainteresowań, które cechują w mniejszym lub większym stopniu wszystką dorastającą młodzież (w naszym kręgu cywilizacyjnym), wiek dorastania przynosi ze sobą różnicowanie się zainteresowań poznawczych, kształtujących się na podstawie nauki szkolnej lub działalności pozaszkolnej, a zależnych od kierunku wychowawczego, krystalizujących się uzdolnień lub też innych różnorodnych wpływów kulturowych. W klasach licealnych zaczynają się w sposób widoczny różnicować zainteresowania przedmiotowe: humanistyczne, przyrodnicze, matematyczno-fizyczne itp. Ponadto u wielu rnłodocianych zarysowują się żywe zainteresowania różnymi dziedzinami życia, które nie są objęte programem nauczania szkolnego. Są to zainteresowania techniczne (np. radiotechnika, modelarstwo lotnicze lub nawigacyjne, mechanika itp.), artystyczne (muzyka, plastyka, teatr, choreografia), krajoznawcze, sportowe i wiele innych. R. Dyon i z i a k (1965, s. 46), na podstawie badań nad młodzieżą licealną, wyróżnia u niej cztery grupy zainteresowań: 1) zainteresowania związane z przedmiotami szkolnymi, które się dobrze zna i lubi: 2) zainteresowania związane z ważniejszymi wydarzeniami politycznymi i naukowo-technicznymi na miarę światową (zastosowanie energii atomowej, wynalazki techniczne, loty kosmiczne): 3) zainteresowania „prywatno-rozrywkowe” (sport, jazz, kino, teatr, turystyka oraz „hobby”): 4) zainteresowania intymne: światopoglądowe, uczuciowe, seksualne.

W zainteresowania swoje młodzież wkłada zazwyczaj wiele pasji i potrafi je kultywować mimo poważnych przeszkód. Zbyt silnie angażujące zainteresowania są niekiedy poważną przeszkodą w pracy szkolnej, a ponadto stanowią groźbę zbyt jednostronnego rozwoju osobowości. Ogólnie jednak pojawienie się zainteresowań należy oceniać jako zjawisko pozytywne z wielu względów. Rozbudzone zainteresowania ułatwiają wybór zawodu i stwarzają szanse bardziej efektywnej pracy w umiłowanej dziedzinie. Doświadczenia zdobywane w toku zaspokajania zainteresowań pogłębiają wiedzę i kształtują osobowość, a zabiegi z tym związane zużywają nadwyżkę energii, która w tym wieku mogłaby być łatwo skierowana na niepożądane tory. Dlatego też wskazania wychowawcze idą w kierunku budzenia, rozwijania i wzbogacania zainteresowań młodzieńczych.

Krystalizujące się zainteresowania młodocianych w określonym kierunku przejawiają się w przynależności do kółek przedmiotowych w szkole, do organizacji pozaszkolnych, ząspokajających dany rodzaj zainteresowania, w organizowaniu sobie odpowiedniej działalności na terenie domu, w rozczytywaniu się w literaturze poruszającej określone problemy z danej dziedziny.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.