Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Rozumienie pojęcia „typ układu nerwowego”

Ujęcie różnic między dziećmi w zakresie właściwości ich układu nerwowego, jak to się określa w terminach fizjologicznych, czy temperamentu jako psychologicznego odpowiednika tego pojęcia, ma istotne znaczenie dla diagnozy osobowości dziecka, kształtującej się w warunkach oddziaływań społecznych i wychowawczych. Ważne jest też określenie granic plastyczności i zmienności cech temperamentu dzieci (Gerstmann, Orlikowska, Urbańska, 1956: Strelau, 1962).

Rozumienie pojęcia „typ układu nerwowego” rzutowało i rzutuje na tworzone typologie temperamentów oraz oparte na nich typologie dzieci. Pojęcie to przeszło ewolucję – od tradycyjnej koncepcji typów niezależnych i wykluczających się, zgodnie z którą o przynależności do danego typu decydowało posiadanie lub nieposiadanie określonych cech, do ujęcia nowego, dla którego decydujący jest stopień nasilenia pewnej cechy. „Mówiąc o typie, mówimy o cechach dominujących, które wcale nie muszą być skrajnie nasilone w sensie bezwzględnym” (Strelau, 1968, s. 50) M.

Takie współczesne rozumienie typu uwzględnia możliwość istnienia różnych stopni nasilenia cechy (wymiaru), zależnie od przyjętej skali, a zatem i istnienie przypadków pośrednich, mieszczących się w granicach danego wymiaru, ale niekoniecznie na jego krańcach. W określaniu typów najczęściej (ale nie jedynie) bierze się pod uwagę formy zachowania się.

Temperament jako ważny, względnie stały (choć w pewnym stopniu podlegający przeobrażeniom) wewnętrzny czynnik, wchodzący w skład struktury osobowości, rzadziej uwzględniany bywa w badaniach nastawionych na wykrycie uwarunkowań harmonijnego rozwoju dzieci, częściej natomiast w tych, w których poszukuje się przyczyn jego zaburzeń.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.