Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Rodzina jako system interakcji cz. II

Koncepcja symbolicznego interakcjonizmu tkwi swymi korzeniami w pracy Jamesa i Deweya, natomiast po raz pierwszy jako termin pojawił się w pismach Meada (Sameroff 1983 s. 237 i nn.: por. Hałas 1994 s. 23 i nn.).

Na gruncie nauk społecznych (w obecnym tego słowa rozumieniu), w socjologii, terminu „symboliczny interakcjonizm” użył w 1937 roku Blu- mer, który rozpowszechnił go w publikacji Symbolic Interactionismu. Perspective and Method (Blumer 1969). Występując przeciwko kulturowemu deter- minizmowi teorii Pearsona, dokonał radykalnego, mikrosocjologicznego „przekładu” koncepcji społeczeństwa na symboliczną interakcję. Definicja sytuacji nie jest zdeterminowana, ale jest kształtowana w procesie interakcji i komunikacji (por. Hałas 1987).

Psychologia interakcyjna została usankcjonowana na stałe na międzynarodowej konferencji naukowej w Sztokholmie w 1975 roku, zorganizowanej przez Magnussona. Owocem konferencji były dwie prace zbiorowe obejmujące opracowania teoretyczne i sprawozdania z badań (Endler, Magnusson 1976). Pojęcie interakcji było i jest przedstawiane w psychologii na kilka różnych sposobów (por. Olweus 1977 s. 221 i nn.: Sosnowski 1980 s. 689 i nn.).

Główni teoretycy kierunku, Magnusson i Endler (1976 s. 3 i nn.), sprowadzili możliwe interpretacje tego pojęcia w psychologii interakcyjnej do dwóch podstawowych znaczeń. W pierwszym mówi się o „interakcji dynamicznej” w sensie wzajemnych powiązań, jakie zachodzą między czynnikami podmiotowymi i sytuacyjnymi. Powiązania te mają charakter procesual- ny. Mamy tu bowiem do czynienia z zachodzącymi w czasie oddziaływaniami osoby na sytuację i vice versa. Drugie znaczenie, tzw. statystyczne, mówi o interakcji w sensie, jaki nadaje temu terminowi analiza wariancji (ANOVA). Wyjaśnienie całkowitej zmienności danej zmiennej zależnej dokonuje się przez rozbicie całkowitej wariancji na wariancje cząstkowe. Źródłem owych wariancji cząstkowych są pojedyncze zmienne niezależne i ich interakcje (Brzeziński 1984 s. 175 i nn.).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.