Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Problem zdolności ogólnych w aspekcie rozwojowym

Problematyka zdolności podejmowana jest przez wielu autorów radzieckich również w aspekcie rozwojowym. Do czołowych badaczy w tym zakresie należy N. S. Lejtes. Hipoteza autora potwierdzona w przeprowadzonych przez niego badaniach, że dzieci wybitnie zdolne w młodszym wieku szkolnym charakteryzują się przede wszystkim niezwykłą aktywnością umysłową czy zwiększoną potrzebą działania, która jest jedną z cech rozwojowych tego okresu, rzuca nowe światło na problematykę zdolności ogólnych.

Omawiając relację między rozwojowym a indywidualnym uwarunkowaniem zdolności, Lejtes wyraźnie wskazuje na jej związek z cechami typu układu nerwowego. Zdolności ogólne ujawniają się w zakresie i różnorodności możliwości ludzkich, w określonej jednolitości przejawiających się przez nie właściwości. Do zdolności ogólnych zaliczamy przede wszystkim właściwości umysłu, stąd często zdolności ogólne są nazywane ogólnymi zdolnościami umysłowymi (chociaż mogą one w dużym stopniu zależeć również od właściwości emocjonalnych i woli). Przyjęło się nazywać całość zdolności ogólnych uzdolnieniem lub inteligencją.

Należy od razu zaznaczyć, że u dzieci i młodzieży dorastającej zdolności ogólne, podobnie jak i inne aspekty osobowości, są na etapie tworzenia się, rozwoju. Nie będziemy się zajmowali pierwotnymi przyczynami kształtowania się zdolności. Zagadnienia takie, jak względna rola dziedziczności i środowiska, związek między dojrzewaniem i rozwojem psychicznym, siły napędowe rozwoju psychicznego, były niejednokrotnie omawiane w pracach psychologów radzieckich.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.