Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA WIEKU PONIEMOWLĘCEGO CZ. II

Najważniejszym osiągnięciem okresu poniemowlęcego jest jednak opanowanie mowy. Dziecko roczne, a nawet nieco starsze, 15- 18-miesięczne, porozumiewa się z dorosłymi przede wszystkim za pomocą „języka gestów” – mimiki i pantomimiki. Dziecko 3-letnie jest już w pełni istotą mówiącą i potrafi przekazywać swobodnie swoje życzenia i prośby innym ludziom, odpowiadać na pytania i zadawać własne, gdy czegoś nie pojmuje lub chce się o czymś dowiedzieć. Mowa służy jednak małemu dziecku nie tylko jako narzędzie komunikowania się z otoczeniem. Opanowanie podstaw systemu języka ojczystego, jego podstawowego słownictwa i gramatyki, przetwarza również świat wewnętrzny dziecka: mowa włącza się w całą jego działalność motoryczną i umysłową, zmienia sposób percepcji rzeczywistości i wpływa na przebieg procesów myślowych.

Dzięki wykształceniu komunikatywnej mowy dziecko staje się też w ciągu okresu poniemowlęcego bardziej podatne na wpływy wychowawcze rodziców i innych osób dorosłych z bliskiego otoczenia (np. wychowawczyń i opiekunek w żłobku, jeśli do niego uczęszcza): słucha poleceń i nakazów, co sprawna, że łatwiej nim pokierować i kształtować pożądane nawyki w jego zachowaniu. Nie znaczy to oczywiście, że dziecko wyzbywa się całkowicie swego egocentryzmu: przeciwnie, ta .cecha, jak również objawy uporu i negatyw izmu wydają się wzrastać pod koniec 3 r.ż. Świadczy to m.in. o znacznym postępie w r ozwoju osobowości dziecka: wyodrębnia ono siebie z otaczającej rzeczywistości, co stanowi konieczny warunek procesu socjalizacji w następnym okresie rozwojowym – w wieku przedszkolnym.

Prawidłowy rozwój fizyczny małego dziecka wyraża się m.in. stałym, odpowiednim do wieku powiększeniem się ciężaru i wysokości c i a – ł a. Najintensywnieszy przyrost w tej dziedzinie stwierdza się w pierwszych 3 latach życia dziecka, a więc w wieku niemowlęcym i poniemowlę- cym. Między 1 a 3 r.ż. obserwujemy u dziecka stosunkowo poważne zwolnienie przyrostu ciężaru ciała przy nadal szybko postępującym wzroście jego wysokości.

J. Bogdanowicz (1957, s. 62) podaje, że podczas gdy w pierwszym r.ż. przybywa dziecku na wadze 7,5 kg przy 25 cm przyrostu wysokości, to w 2 r.ż. przyrost ciężaru ciała wynosi zaledwie ok. 2 kg., a wysokości – 12 cm: w 3 r.ż. przyrost ciężaru ciała wynosi również 2 kg, a wysokości 6-7 cm. Zarówno narządy wewnętrzne, jak i zewnętrznie uchwytne proporcje ciała powoli ulegają zmianie. W wieku poniemowlęcym, w szczególności zaś pod koniec 3 r.ż., zaczyna częściowo zanikać obfita poprzednio podściółka tłuszczowa, co sprawia, że dziecko smukleje, a sylwetka jego się wydłuża.

Do końca okresu niemowlęcego obwód klatki piersiowej jest ciągle mniejszy od obwodu czaszki. W wieku poniemowlęcym natomiast, w szczególności zaś w 3 r.ż., stosunek ten ulega dość poważnej zmianie: obwód klatki piersiowej staje się wyraźnie większy od obwodu głowy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.