Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

METODY REPRODUKCJI

Wiele metod dotyczy reprodukcji. Jedna z nich nazwana metodą reprodukcji, znana jest również jako metoda przypominania. Metoda ta polega na odtwarzaniu tego, co było spostrzegane dawniej. Po upływie jakiegoś czasu od ekspozycji określonego materiału, osobę badaną prosi się o odtworzenie go. Rodzaj reprodukcji zależy od rodzaju eksponowanego materiału. Najczęściej bywa to reprodukcja słowna, może jednak wchodzić również w grę przedstawienie graficzne (na przykład rysunek) lub inne odtworzenie uprzednio spostrzeganego materiału. Im bardziej zbliżony jest materiał reprodukowany do materiału eksponowanego, tym wyższy wynik uzyskuje badany. Czynnikiem utrudniającym ocenę jest jednak często różna umiejętność osób badanych w wykonywaniu obiektu, który jest odtwarzany, i to należy mieć na uwadze zarówno przy przygotowywaniu materiału do ekspozycji, jak i w późniejszym ocenianiu reprodukcji.

Metoda ta stwarza duże możliwości modyfikacji, a niektóre jej wersje opisywane są w podręcznikach pod odrębnymi nazwami. Dotyczy to przede wszystkim metody zapamiętanych członów. Metoda zapamiętanych członów. Jest to metoda stosowana od końca ubiegłego stulecia w warunkach eksperymentalnych, a znana powszechnie w formie niewystandaryzowanej z praktyki szkolnej. W eksperymentach przeprowadzanych za pomocą tej metody przy użyciu różnorodnego materiału określa się, ile elementów z eksponowanego materiału zostało odtworzonych prawidłowo. Wskaźnik uzyskiwany w badaniach zależy przede wszystkim od liczby elementów prawidłowo reprodukowanych, uwzględnia się jednak także ich kolejność. Gdy wchodzą w grę dwa odtworzenia jednakowej liczby elementów, przy czym jedno z nich ma układ elementów prawidłowy, drugie – nieprawidłowy, wówczas ocena porównawcza nie sprawia trudności, wyższy wskaźnik uzyskuje reprodukcja elementów we właściwej kolejności. Sprawa komplikuje się, gdy potrzebna jest ocena porównawcza dwu reprodukcji różniących się liczbą elementów odtworzonych prawidłowo, przy czym kolejność elementów w reprodukcji uboższej jest prawidłowa, a w reprodukcji obszerniejszej mają one kolejność nieprawidłową. Nie ma ogólnie przyjętych sposobów oceny takich wyników i rzeczą badacza jest znalezienie odpowiednich kryteriów kwalifikacji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.