Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

L. B. Jermołajewa-Tomina i jej badania

L. B. Jermołajewa-Tomina (1960) badała koncentrację uwagi w ciągu 40-minutowego doświadczenia. W tym czasie osoby badane wykonywały pracę umysłową. Badaniami objęto dwie grupy osób: z silnym i ze słabym procesem pobudzenia. Stwierdzono, że wydajność pracy drugiej grupy osób badanych obniżała się po 30-35 minutach pracy, w niektórych przypadkach spadła do 50%. Natomiast nie zaobserwowano tego zjawiska (z jednym wyjątkiem) w przypadku osób badanych z silnym procesem pobudzenia. Podobne wyniki uzyskano również w innych seriach eksperymentów. Autorka wysnuwa stąd wniosek, że możliwość długotrwałej koncentracji uwagi jest uwarunkowana głównie przez siłę układu nerwowego (siłę procesu pobudzenia).

Od operatora wymaga się stałej czujnej obserwacji, tymczasem jednostki z słabym procesem pobudzenia nie są w stanie długotrwale koncentrować uwagi. Mamy więc podstawy, by przypuszczać, że jeśli pozostałe warunki są takie same, to „słabym” trudniej będzie sprostać obowiązkom operatora.

Do podobnych wniosków dochodzi Broadbent, który uważa, że istnieje związek między stopniem obniżania się wydajności w poszczególnych okresach obserwacji i procesem restytucji w odstępach między obserwacjami. Autor sądzi, że skrajne przypadki odpowiadają typom PawłOwowskim (według Wykładów o czynności mózgu – pobudliwemu i hamulcowemu, czyli słabemu – Broadbent, 1953, s. 336 – 337). Czy i w jaki sposób cechy indywidualne robotnika mogą się przejawiać w trakcie wykonywania czynności roboczych ustawiania obrabiarek i urządzeń?

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.