Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

KSZTAŁTOWANIE SIĘ OSOBOWOŚCI DZIECKA W PRZEDSZKOLU CZ. II

W psychologii anglosaskiej poświęcono wiele uwagi zagadnieniu stałości i z m..i e n n o ś c i cech osobowościowych w ontogenezie. Obserwacje i badania eksperymentalne w tej dziedzinie nie przyniosły jednoznacznych wyników. Badania M. M. Shirley i P. Neilon z 1948 r. oraz M. E. Smith z 1951 r.” wykazały, że dominujące formy zachowania się dzieci nie są absolutnie stałe, jakkolwiek trwałość wielu cech osobowości zaznaczyła się wyraźnie u niektórych badanych po 15 latach, a u innych nawet po 50 latach. Najbardziej trwałę okazały się właściwości fizyczne, cechy temperamentu i inteligencji, najmniej stałe – cechy, na których ukształtowanie wpływały wydatnie warunki środowiskowe, np. postawy, zainteresowania, oceny i wartości. Stwierdzono również ogólną tendencję do doskonalenia się struktury osobowości wraz z wiekiem, tj. do wzmacniania cech dodatnich i osłabiania ‚ujemnych, co może mieć związek z dążeniem- jednostki do zdobycia uznania społecznego. Zmiany cech osobowości miały nie tylko charakter ilościowy (wzmacnianie i osłabianie tych samych cech), ale także jakościowy (eliminowanie cech niepożądanych i formowanie cech pożądanych). Podkreśla się między innymi, że zmiany jakościowe nie oznaczają zawsze rozwoju zupełnie nowych sposobów zachowania, lecz mogą polegać również na przekształcaniu nawyków i postaw już istniejących (Hurlock, 1960).

Osobowość dziecka pod koniec okresu przedszkolnego z pewnością nie jest jeszcze całkowicie ukształtowana i skrystalizowana. Należy jednak uprzytomnić sobie, że właśnie w okresie dzieciństwa kształtują się podstawowe nawyki i sposoby zachowania się, podstawowe potrzeby i skala uczuć, ważne wzory osobowościowe, z którymi dziecko pragnęłoby się utożsamić. Dzieciństwo, i to prawdopodobnie nie tylko pierwsze miesiące życia, lecz także wiek przedszkolny – okres nabywania szerszych doświadczeń społecznych – może stać się okresem krytycznym dla rozwoju osobowości, choćby ze względu na dużą wrażliwość emocjonalną dzieci v/ wieku od 3 do 7 lat. Jeśli rodzice -i wychowawcy zapewnią dziecku w tym okresie życia warunki sprzyjające wytworzeniu się u niego poczucia bezpieczeństwa, jeśli okazują mu przywiązanie uczuciowe, nie uzależniając przy tym nadmiernie od siebie, stwarzają podstawy zdrowia psychicznego i rozwoju osobowości zrównoważonej i społecznie dobrze przystosowanej. Po tych uwagach ogólnych scharakteryzujemy niektóre składniki i wymiary kształtującej się osobowości dziecięcej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.