Konfrontacja własnych cech osobowości z ideałami i wzorami

Inną cechę w dziedzinie samooceny młodzieży stwierdziła B. Z a z z o (1972, s. 103- 105). Zwraca ona uwagę na poczucie własnej odrębności w świadomości młodocianych: młodociany, np. w wieku 14-18 lat, badany na tle swojej grupy rówieśniczej, przypisuje sobie cechy nieco inne niż te, które jego zdaniem posiadają koledzy. Rówieśnicy oceniani są na podstawie zewnętrznych objawów zachowań, do siebie samego stosuje się kryteria wewnętrzne. Tak np. chłopcy przypisują sobie w wyższym stopniu niż kolegom zamiłowanie do samotności i. potrzebę przyjaźni, innym zaś – w większym stopniu śmiałość w działaniu, pociąg do ryzyka i pewność siebie. Treść wskazywanych różnic i nasilenie poczucia odrębności zależy od płci, wieku i poziomu społeczno-kulturowego młodzieży. Ale ogólnie można powiedzieć, że młodzi nie tylko czują się „innymi” w porównaniu z pokoleniem dorosłych, ale uważają się za „innych” także w obrębie własnej grupy.

Konfrontacja własnych cech osobowości z ideałami i wzorami społecznie uznanymi wywołuje wśród młodocianych tendencje samowycho- w a w c z e. Młodzież pragnie dorównać uznanym przez siebie bohaterom, pracuje usilnie nad wyrobieniem takich właściwości, które by pozwoliły zbliżyć się do obranego ideału. Jak wiadomo, ideał ten ulega zmianie. We wczesnym dorastaniu młodociani pragną naśladować osoby z bliższej lub dalszej rodziny, osoby adorowane, potem postaci z literatury, wreszcie wzory z otaczającej rzeczywistości społecznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *