Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

Dzieci zmknięte w sobie

Zaburzeniem krańcowo odmiennym, a występującym u dzieci niewspółmiernie rzadziej, jest zahamowanie. Polega ono także na braku równowagi podstawowych procesów nerwowych przeważają jednak procesy hamowania, osłabione jest pobudzenie. W badaniu metodami odruchowo- warunkowymi stwierdza się u tych dzieci trudniejsze wytwarzanie pobudzeniowych związków czasowych. Przebieg prostego różnicowania jest łatwiejszy, opóźnianie nie sprawia trudności.

W zachowaniu tych dzieci zwraca uwagę trudność kontaktowania się, małomówność, często onieśmielenie, czasem apatia. Dzieci te wykazują niewielkie zainteresowanie otoczeniem, są mało spostrzegawcze, nie ujawniają inicjatywy. Łączność ze światem zewnętrznym mają wyraźnie utrudnioną. Czasem silniejszy bodziec wprowadza je w stan tak znacznego hamowania, że przerwany zostaje prawie całkowicie ich kontakt psychiczny z otoczeniem. Są mało ruchliwe, wszystkie ich reakcje wydają się zwolnione. Myślą powoli, niełatwo rozwiązują nowe zadania. Najbardziej lubią zabawy spokojne, unikają gwaru i ruchu. W przedszkolu bywają odosobnione, w szkole często nie nadążają za biegiem lekcji. Trudno im szybko przystosować się do zmian sytuacji, „łatwo się peszą”. Dlatego mają przeważnie opinię niezdolnych. Wywołane do odpowiedzi, często stają bezradne kilkakrotnie powtarzane pytanie daje rezultaty przeciwne do zamierzonych— pogłębia zahamowanie. Trudności wychowawcze,: jakie sprawiają dzieci tej grupy, wyrażają się przeważnie w postawie biernej.

Zahamowanie najbliższe jest spośród nerydc opisanych przez Pawłowa — hipostenii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.