Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

DYSKUSJA NAD STADIALNOŚCIĄ ROZWOJU

Na specjalnym sympozjum międzynarodowym w 1955 r. w Genewie, poświęconym dyskusji nad stadiami rozwojowymi, P. A. Osterrieth63 przedstawił analizę 18 systemów podziału na stadia, wysuwanych przez autorów europejskich i amerykańskich (na samym sympozjum przedstawiono jeszcze kilka innych). Znalazł w nich 61 okresów chronologicznych, uważanych przez różnych autorów za stadia. Początki tych stadiów przypadają na lata od 0 do 18, a końce – od 2 tygodni do 24 lat. W tych granicach każdy rok życia jest wymieniony przez jednego lub kilku autorów jako granica początku lub końca stadium. Jednomyślność panuje tylko w odniesieniu do momentu narodzin! Jednakże niektóre lata są częściej wymieniane niż inne: lata 1, 3, 7, 12, 14 i 18 powtarzają się jako granice stadiów w 5 – 9 podziałach (na 18). Same stadia też nie powtarzają się często: 32 występują tylko w jednym systemie, 17 figuruje jednocześnie w dwóch systemach, 8 – w trzech. Dwa okresy życia: od 0 do 2 tygodni i od 7 do 12 lat figurują w 4 systemach, okres od 3 do 7 lat – w 5 systemach, a okres od 0 do 1 roku osiąga maksimum zgodności – wymieniany jest w 7 systemach. Nie mniejsze rozbieżności, niż w określaniu granic i liczby stadiów, zachodzą w kryteriach ich wyróżniania. Nasuwałby się z tego wniosek, że wyodrębnianie okresów rozwojowych jest sztuczne i arbitralne i że właściwie rozwój jest ciągły.

W tej sprawie jednak głosy psychologów zarówno w omawianej dyskusji genewskiej oraz czterech spotkaniach (1953 -1956) Grupy Studiów nad Psychologicznym Rozwojem Dziecka przy Światowej Organizacji Zdrowia (por. Tanner, Inhelder, 1971), jak i poza tymi specjalnymi dyskusjami są wyraźnie podzielone.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.