Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

DOJRZAŁOŚĆ SZKOLNA A ZAPISY DZIECI DO KLAS PIERWSZYCH

W ostatnich latach psychologowie i pedagodzy polscy podjęli wiele badań nad dojrzałością szkolną, zmierzających .m.in. ido zaproponowania metod, które pozwoliłyby przy zapisach do klas I na wstępną selekcję dzieci słabo przygotowanych do nauki, by umożliwić im choćby częściowe wyrównanie braków rozwojowych w okresie poprzedzającym podjęcie obowiązku szkolnego. Jedną z takich metod opracował zespół psychologów poradni społeczno-wychowawczych Towarzystwa Przyjaciół Dzieci pod kierunkiem Aliny Szemińskiej (1973)1?3. Metoda ta ma charakter pośredni między baterią testów a arkuszem obserwacyjnym. Dzieci wykonują określone zadania podczas zajęć zbiorowych (w małych grupach) i indywidualnych, warunki wykonania i sposób oceny nie są jednak całkowicie jednolite. Każde zadanie oceniane jest w skali kilkustopniowej, na ocenę zaś składa się porównanie poziomów wykonania różnych zadań. Dziecku udziela się też pomocy w razie trudności, m.in. po to, by zaobserwować, w jakiej mierze korzysta ono ze wskazówek. Poszczególne próby nie odnoszą się do pojedynczych zdolności lub umiejętności, lecz wymagają złożonych czynności dziecka. Nauczyciel prowadzący badania (przeszkolony uprzednio przez- psychologa) ocenia nie tylko sprawności poznawcze dziecka, zdobywając orientację w jego rozwoju umysłowym, lecz. także dzięki ukierunkowanej obserwacji zachowania dziecka bada jego ogólną podstawę wobec zadań oraz zdolność nawiązywania kontaktów z rówieśnikami przy zabawie swobodnej, jak również inne postawy społeczne, mające istotne znaczenie w procesie adaptacji do życia szkolnego.

Prognostyczność opisanej metody została sprawdzona w badaniach wyników nauczania po pierwszym półroczu, w 12 szkołach warszawskich, w roku szkolnym 1966/67. Okazało się, że spośród dzieci uczęszczających na zajęcia wyrównawcze 70% osiągnęło przeciętne wyniki w sprawdzianie, 30% zaś miało nadal trudności, natomiast 94% dzieci nie poddanych oddziaływaniom korektywnym, a ocenionych podczas zapisów również jako bardzo słabo przygotowane do szkoły–nie osiągnęło wystarczających postępów w nauce (Sżemińska, 1973, s. 19 i 20). Wydaje się, że zaletą metody rozszerzonych zapisów połączonych z obserwacją dzieci jest, oprócz jej prognostyczności, stosunkowo wszechstronny obraz osobowości dziecka, dzięki czemu nauczyciel pracujący w przedszkolnym ognisku wyrównawczym może od razu zwrócić szczególną uwagę na te czynności dziecka i te sfery jego rozwoju psychicznego, które wymagają szczególnego ćwiczenia i kształcenia:

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.