Szukasz psychologa pracy lub sportu w Poznaniu? Nasza pomoc jest warta odwiedzenia gabinetu.

CHOROBA BIAŁACZKOWA CZ. II

Rocznie w Polsce występuje około 1000 nowych zachorowań na nowotwory złośliwe u dzieci. Biorąc pod uwagę roczną zachorowalność oraz konieczność hospitalizacji i powtórnego leczenia znacznego odsetka dzieci z chorobą nowotworową w ciągu 2-3 lat po osiągnięciu remisji, chorobowość wynosi przeciętnie ok. 3000 przypadków w ciągu roku. Białaczka jest najczęstszą chorobą nowotworową u dzieci. Stanowi to ok. 30-35% wszystkich nowotworów dziecięcych. W ujęciu kliniczno-morfologicznym białaczki można podzielić na:

– 1. białaczki ostre – gdy w szpiku stwierdza się wyraźną przewagę młodych postaci blastycznych:

– 2. białaczki przewlekłe – następuje nasilenie zwłóknienia szpiku przez niedojrzałe i nieprawidłowe leukocyty, co powoduje nieprawidłowe jego utkanie (Ochocka, 1982): w tej grupie wyodrębnia się jeszcze białaczki:

– a) limfatyczne – te nie występują u dzieci,

– b) granulocytowe – stanowią one około 5% wśród wszystkich białaczek wieku dziecięcego. W 1976 zaproponowano następujący podział białaczek:

Innym rodzajem klasyfikacji jest podział według kryteriów immunologicznych. Związany on jest ze znacznie większą przydatnością praktyczną i pomyślniejszym rokowaniem (Chessells 1986 s. 722). Pozwala to podzielić białaczki na:

– 1) białaczki typu common (c-ALL), postać najpowszechniejsza, o dobrym rokowaniu, stanowiąca 56-80% ogółu zachorowań na białaczki, dająca się zidentyfikować za pomocą surowic skierowanych przeciwko powierzchniowemu antygenowi komórek tej białaczki:

– 2) białaczki T-komórkowe, stanowiące 15-20% zachorowań, w których komórki blastyczne dość często wykazują zwinięte jądra: występuje w tym przypadku guz śródpiersia: są one znacznie częstsze u chłopców:

– 3) białaczki B-komórkowe:

– 4) białaczki nie dające się zaklasyfikować – zwane „nuli”.

Zbliżony do poprzedniego podział przedstawia Sułek (1991 s. 51). Z punktu widzenia immunologicznego fenotypu w ostrej białaczce limfo- blastycznej można wyróżnić następujące postacie:

– z fenotypem common,

– z fenotypem pre-B,

– z fenotypem nuli,

– z fenotypem T-limfocytowym,

– z fenotypem B-limfocytowym.

Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) u dzieci

Dokonując porównania obu klasyfikacji (między podziałem FAB a podziałem immunologicznym), należy stwierdzić, że nie ma między nimi pełnej zbieżności. Jednak większość przypadków z c-ALL ma małe limfo- blasty należące do LI, a większość przypadków T-ALL komórki większe, określające przynależność do L2. Przypadki dające się sklasyfikować do L3 składają się z homogennej populacji blastów o silnie zasadochłonnej cyto- plazmie o zawartości wodniczek.

Między postaciami ostrej białaczki szpikowej można zauważyć znaczne różnice. Przypadki należące do Ml i M2 mają krótszy czas przeżycia niż przypadki z udziałem komórek linii monocytów – M4 i M5. Przypadki M3 charakteryzują się częstym występowaniem skazy krwotocznej z aktywacją krzepnięcia wewnątrznaczyniowego (DIC). W przebiegi M4 i M5 częstsze jest występowanie nacieków skórnych i przerostu dziąseł. We wszystkich postaciach białaczki szpikowej może występować skaza moczanowa (Sułek 1991 s. 51 i n.).

W niniejszej pracy badaniami zostały objęte rodziny, w których jest dziecko chore na ostrą białaczkę limfoblastyczną, ten typ białaczki jest bowiem najbardziej rozpowszechniony u dzieci, stanowiąc około 80-85% populacji dzieci chorujących na białaczkę.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.